logo
Szukaj

Strona Główna

„Zbrodnia i Kara” - Fiodor Dostojewski

user CorsiT logo

CorsiT

Nasza opinia:

Utwór Fiodora Dostojewskiego pt. „Zbrodnia i Kara” został napisany w roku 1866. Głównym bohaterem utworu jest Rodion Romanowicz Raskolnikow. Ten młody chłopak pod wpływem swoich życiowych poglądów zabija starą lichwiarką – Alonę Iwanowną oraz jej siostrę Lizawietę. Nie chce, aby ktokolwiek dowiedział się o dokonanym morderstwie, co skutecznie udaje mu się przez pewien czas ukryć. Jednak nie wszystko idzie po jego myśli, po zabójstwie ciężko choruje, w odwiedziny przyjeżdża jego siostra i matka, przyjaciel ze studiów natarczywie się o niego troszczy, a na dodatek u jego boku pojawia się bardzo uduchowiona Sonia, której obecność odmienia bohatera. Koniec tej historii jest niespodziewany i zasiewa w czytelniku ziarnko niepewności, ponieważ autor nie decyduje się na jej ostateczne zakończenie. Lektura ta wywiera na czytelniku wiele emocji, skierowana dla tych, którzy interesują się psychologią człowieka. Wspaniale ukazane są tu dwa światy: świat umysłu i świat wiary. Dostojewski dokonuje niesamowitych opisów, dzięki czemu możemy sobie wyobrazić daną sytuację, a nawet poczuć, że bierzemy w niej udział. Powieść do końca trzyma w napięciu, nie dochodzi do całkowicie szczęśliwego zakończenia, co skłania nas do pewnych refleksji. „Zbrodnia i Kara” to jedna z najciekawszych lektur w szkole ponadgimnazjalnej, warta uwagi zarówno dla młodszego, jak i starszego pokolenia.


Wasze opinie:

„Utwór Fiodora Dostojewskiego pozytywnie mnie zaskoczył. Po wcześniejszych niezbyt ciekawych lekturach szkolnych spodziewałem się, że „Zbrodnia i Kara” okaże się nijakim, rozległym w opisy przyrody utworem. Niespodziewane obroty sytuacji sprawiały, że czytałem i czytałem, nie mogąc oderwać wzroku. Mały minus za trudne imiona i nazwiska, które nie sposób zapamiętać. Oceniając całość, polecam przeczytać książkę, niż sięgać po kolejne streszczenie, które nie oddaje tego, co chciał przekazać nam autor”.

Mateusz, Gdańsk


„Powieść pt .„Zbrodnia i Kara” wzbudza u mnie różnorodne odczucia. Książkę czytałam jeszcze w szkole średniej, niestety wtedy nie zachwyciła mnie ona. Teraz kiedy dorosłam i stałam się prawdziwym miłośnikiem książek, postanowiłam jeszcze raz się z nią zmierzyć. Jedna z głównych bohaterek – Sonia ma w sobie coś wyjątkowego, co zmusiło mnie do przeczytania książki do końca. Myślę, że uwielbiam ją przez swój romantyczny i melancholijny charakter, a ona nadaje właśnie powieści nutkę czułości i ciepła. Książkę polecam głównie fanom adrenaliny i sytuacji trzymających w napięciu. Na mnie, za drugim razem wywarła lepsze wrażenie, lecz nie ma tego, czego poszukuje w książkach”.

Monika, Lublin

strona www